Ik schilderde deze ikoon van de Christus-Immanuel voor een vriendin die 33 jaar in een klooster heeft geleefd en daarnaast werkte met zgn. „achterstandskinderen”. Liefde voor de mens en het kind is ook nu nog een centraal thema in haar leven. Deze ikoon verwijst naar visioenen uit het oude testament : Jesaja 7:14.: „Daarom zal de Heer zelf u een teken geven: de jonge vrouw is zwanger, zij zal spoedig een zoon baren en hem Immanuel (God met ons) noemen..

Op mijn visitekaartje heb ik onder mijn naam het beroep van „beeldend kunstenaar” gezet. Of die vlag de lading dekt? Eigenlijk beschouw ik mijzelf vooral als ambachtsvrouw - maar dat woord klinkt zo rottig. Ik ben een „maker”, ik houd van materialen en technieken. Met heel veel plezier heb ik de afgelopen weken gewerkt aan twee replica’s van het wapen van de familie Top.
Eitempera en aquarel op kalfsperkament. Met heel fijne penseeltjes! De hoogte van de voorstelling is 12 centimeter.

Zo idyllisch is het toeven in de tuin van de pastorie in Ygrande. De jaarlijkse schilderweek die ik in het huis van Truus Wigger verzorg was dit keer wel heel speciaal door het prachtige weer. Terwijl het in Nederland tussen 27 augustus en 3 september koud en nat was hebben wij alle dagen in de tuin kunnen schilderen en eten.
Zes gasten hadden Truus en ik dit keer mee waarvan er vijf met de cursus meededen.

Ik begin steeds meer plezier te krijgen in het maken van deze website. Ik kwam deze serie kruizen weer tegen. Nog gemaakt toen ik op de academie in Arnhem zat, ook al weer 20 jaar geleden. Tussen toen en nu ligt een voor de hand liggend verschil. Ik noem het zo: wat ik toen -bijna spelend- maakte, het beeld van het kruis, daar ben ik inmiddels wel naar toe en in gegroeid. Ik heb de bladen recht gedaan: opgespannen op stevig papier om ze weer glad en strak te maken, gesigneerd en eindelijk ingelijst. Vandaar dat ik ze nu gedateerd heb met 1990-2010. Voor deze pagina heb ik alle zes tegen elkaar gezet, op de grafiekpagina van deze website staan ze apart.